Terug naar start

De uitslag van de scan was helaas niet helemaal wat ik gehoopt en stiekem verwacht had. Sinds de tussentijdse scan is er namelijk niets verandert en is er nog steeds sprake van een afwijkende waarde op dezelfde plek.

Wat dit precies betekent weet ik nog niet. Dat ik er flink de balen in heb weet ik wel.

Toen er sprake was van een minimale, maar wel wat afwijkende activiteit (wat nog kan duiden op de aanwezigheid van kankercellen) op de tussentijdse PET scan was dit fantastisch nieuws. De kanker was dus bijna weg en met nog 4 chemo’s te gaan kon het bijna niet anders dan dat het weg zou zijn aan het einde van de chemorit. Het ging allemaal zo voorspoedig dat ik me niet voor kon stellen dat dat laatste mini restje niet opgeruimd zou zijn na nogmaals 4 chemo’s. Met dat idee ging ik dan ook de scan in, de stemmetjes in mijn achterhoofd negerend.

Wat we nu weten is dat er nog steeds een afwijkende activiteit is te zien in een klier achter mijn borstbeen. Het is niet duidelijk of dit kwaadaardig of goedaardig is. Het kan namelijk ook zo zijn dat het gezonde cellen zijn die nog hyper zijn van de chemo en een beetje gek doen. Dit is niet zichtbaar op een scan en kan alleen maar inzichtelijk gemaakt worden door een biopt te nemen. Gezien de plek waar het zit, niet echt een makkelijk klusje. Er zal eerst bestraald worden. Dit was sowieso al onderdeel van de behandeling, maar het idee was dat dit preventief zou zijn. Het plan was 15x, maar dit is nu uitgebreid naar 18x. Na de bestralingen moet ik 6 tot 8 weken wachten tot een nieuwe scan waaruit moet blijken of de bestraling ook de laatste activiteit geeft genekt.

Waar het einde in zicht was en deze scan de bevestiging daarvan zou moeten zijn, is er alleen maar onzekerheid gekomen. Nu weet ik niet of ik wel klaar ben na de bestralingen. Het duurt nu nog bijna 3 maanden voordat ik weet of ik weer verder kan leven of gaan behandelen. En dat is kut. Het voelt alsof je bijna gewonnen hebt, maar weer terug naar start moet.

Op dit moment zijn er voornamelijk vragen. Wat betekent deze uitslag? Komt dit vaker voor? Was het te optimistisch om te denken dat het weg zou zijn? Beïnvloed dit de kans op genezing? Wat als het op de volgende scan nog niet weg is? Morgenmiddag kan ik al deze vragen stellen aan de arts. Ik hoop dat ik dan kan zeggen dat ik me vreselijk heb aangesteld, dit heel normaal is en er helemaal niets te vrezen valt. We wachten het rustig af!

Ik blijf er vertrouwen in hebben dat het goedkomt. Ik hoop natuurlijk met een niet al te grote omweg, maar dat het goedkomt is zeker.

Ik hou jullie op de hoogte.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *